Ten polski urzędnik jest potomkiem starej warszawskiej rodziny, która wiele zrobiła dla swojego rodzinnego miasta. Rafał chciał osiągnąć ten sam sukces, aby mieszkańcy go szanowali, a kiedy został prezydentem Warszawy, postanowił spełnić swoje obietnice wyborcze. Przeczytaj więcej o tym, kim jest Rafał Trzaskowski i za co został zapamiętany jako prezydent na warsawyes.com.
Kim był zanim został wybrany?
Rafał Kazimierz Trzaskowski urodził się w 1972 roku. Jest potomkiem odległego pokolenia mieszkańców stolicy Polski. Jego pradziadek był nauczycielem i dyrektorem warszawskiej placówki oświatowej, który przyczynił się do powstania pierwszego polskiego gimnazjum żeńskiego w Warszawie. Trzaskowski starszy komponował muzykę, grał na fortepianie i był jedną z pierwszych osób, które komponowały w gatunku jazzowym w ówczesnej Polsce. W ten sposób zdobył serce przyszłej matki Rafała.
Trzaskowski młodszy studiował w Kolegium Europejskim w Natolinie oraz w Instytucie Stosunków Międzynarodowych w Warszawie. Jako student zarabiał dzięki stypendiom na uniwersytetach w Oksfordzie i Paryżu. Studiował też w Australii i Stanach Zjednoczonych, a na warszawskiej uczelni nauczył się wiele o dziennikarstwie i działalności politycznej. Rafała najbardziej interesowało to drugie, więc na początku XXI wieku zaczął stawiać pierwsze kroki w polityce.
Zaczynał jako doradca sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej, a później został posłem do Parlamentu Europejskiego. Do 2013 roku Trzaskowski pracował poza polskim procesem politycznym, ale pod koniec roku objął stanowisko ministra administracji ds. wdrażania technologii cyfrowych w rządzie ówczesnego premiera.
Dzięki swojemu statusowi i koneksjom w UE pomagał szefowi MSZ w integracji Polski z unią demokratycznych państw.
Podczas rosyjskiej interwencji na terytorium Ukrainy Rafał popierał uderzenie sankcyjne przeciwko okupantom i zajął adekwatne stanowisko w sprawie wojny w tym kraju.
Jak został prezydentem Warszawy i za co został zapamiętany?
W 2015 roku Rafał Trzaskowski został wybrany do Sejmu RP z ramienia Platformy Obywatelskiej. Dwa lata później ten ruch polityczny, przy wsparciu partii Nowoczesna, nominował warszawiaka jako wspólnego kandydata na stanowisko Prezydenta stolicy Polski. Przedstawiciel opozycji wygrał wówczas pierwszą turę, stając się głównym celem krytyki ze strony ówczesnego rządu.
Pomimo ciągłego rzucania błotem, rodowity mieszkaniec stolicy Polski nie wahał się podejmować niepopularnych, ale odważnych decyzji. Na przykład podpisał deklarację ze społecznością LGBT+, broniąc ich praw w Warszawie.
W ramach swoich obietnic wyborczych wprowadził reformy w lokalnych instytucjach edukacyjnych i promował rozwój różnych rodzajów transportu publicznego. Założył zakład Mewa, który oczyszcza wodę w miejskich kanałach ściekowych. Najbardziej pamiętane są jednak te złe rzeczy.
Na przykład wspomniana „Mewa” przestała kiedyś działać, bo nieczystości zaczęły spływać do Wisły. Upadek oczyszczalni przybliżył też nieuchronną „śmierć polityczną” urzędnika. Do tego doszły niepowodzenia w reformach rolnych, niedokończone projekty, na które wydano środki budżetowe itp. Wszystko to stało się przedmiotem krytyki ze strony polityka opozycji, który próbował pokonać Andrzeja Dudę i jego rząd w wyborach prezydenckich. Niestety, próba ta nie powiodła się prezydentowi Warszawy.
