Mimo że podczas lokalnych wyścigów wyborczych najwięcej głosów otrzymywali kandydaci rodem ze stolicy Polski, Stanisław Wyganowski był wyjątkiem. W okresie powojennym utalentowany urbanista pracował nad projektami odbudowy miasta po niemieckich bombardowaniach, a pod koniec XX wieku warszawiacy wybrali go na nowego prezydenta. Więcej o biografii Stanisława Wyganowskiego, a mianowicie: od czego zaczęła się jego droga do władzy, jak otrzymał stanowisko prezydenta, gdzie jeszcze pracował polityk i czy się zapamiętał czytaj na warsawyes.com.
Droga do władzy
Stanisław Wyganowski urodził się 7 grudnia 1919 roku. Podstawowe wykształcenie uzyskał w Gimnazjum im. ks. Jana Długosza we Włocławku, a następnie ukończył SGH. Podczas studiów został członkiem Korporacji Akademickiej „Jagiellonia”.
W dniu wybuchu II wojny światowej Stanisław Wyganowski odszedł na front. Po kapitulacji Polski kontynuował walkę w składzie oddziałów partyzanckich. W 1950 roku, po uzyskaniu stopnia doktora nauk ekonomicznych, pracował zarówno w kraju, jak i za granicą. Stanisław Wyganowski był jednym z tych pasjonatów, dzięki którym udało się odbudować Warszawę z popiołów wojny. Mężczyzna był utalentowanym urbanistą i należał do wielu urbanistycznych i budowniczych polskich towarzystw.
W 1974 roku Stanisław Wyganowski opuścił Polskę, aby zdobyć nowe doświadczenie zawodowe na kontynencie afrykańskim. Tam mężczyzna planował budowę miast, m.in. w Algierii. Po powrocie do ojczyzny wstąpił do ruchu politycznego „Solidarność”.
Jak został prezydentem Warszawy
Pod koniec XX wieku Stanisław Wyganowski tymczasowo pracował na stanowisku wojewody warszawskiego. Następnie, gdy do władzy przyszedł nowy rząd na czele z premierem Tadeuszem Mazowieckim, ten mianował Stanisława na kandydata na burmistrza. Latem 1990 roku w drodze wyborów mieszkańcy wybrali sobie kolejną głowę miasta, został nim Stanisław Wyganowski.
Na wyżej wymienionym stanowisku urzędnik został zapamiętany m.in. przez pełnienie funkcji przewodniczącego Światowego Związku Miast Pokoju. Jednocześnie prezydent był delegatem Polski do Stałej Konferencji Władz Lokalnych i Regionalnych Rady Europy w Strasburgu i był wiceprzewodniczącym Komisji Rządowo-Samorządowej przy Urzędzie Rady Ministrów oraz współzałożycielem Unii Metropolii Polskich. W tej ostatniej unii został później prezydentem.
Po czterech latach rządów na stanowisku prezydenta warszawiacy nie wybierali go już ponownie. Natomiast Stanisław Wyganowski próbował dostać się do Senatu, ale bezskutecznie.
O karierze politycznej warszawskiego urzędnika wiadomo również, że w swoim czasie popierał kandydaturę pierwszej kobiety na stanowisko prezydenta m. St. Warszawy – Hanny Gronkiewicz-Waltz.
W 2017 zmarł były prezydent stolicy Polski, został pochowany na cmentarzu w Józefowie. Wdową pozostała wówczas jego żona — Elżbieta. W swoim bogatym życiu Stanisław Wyganowski został zapamiętany jako prezydent słynnego miasta, które próbował rozwijać. O tym utalentowany urbanista pisał w autorskiej książce zatytułowanej „Jutro wielka Warszawa”. Wśród głównych odznaczeń Wyganowskiego, otrzymanych za życia i pośmiertnie, są: „Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski”, „Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski”, „Złoty Krzyż Zasługi”, „Medal 10-lecia Polski Ludowej”, „Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie”, „Krzyż Armii Krajowej”, „Tytuł honorowego obywatela m.st. Warszawy” itp.
