Znany polityk z partii „Prawo i Sprawiedliwość” miał krótkotrwałe doświadczenie w zarządzaniu stolicą Polski. Na tym stanowisku spędził najmniej czasu w porównaniu z innymi prezydentami. Więcej o tym, czym właściwie zapadła w pamięć kariera polityczna Kazimierza Marcinkiewicza i czy ponownie próbował zostać prezydentem miasta – przeczytasz na warsawyes.com.
Początek i kształtowanie się kariery politycznej
Kazimierz Marcinkiewicz urodził się 20 grudnia 1959 roku. Wykształcenie zdobył we Wrocławiu na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii. Najbardziej podobała mu się fizyka. Jednocześnie z pogłębianiem wiedzy z fizyki ukończył studia podyplomowe z administracji. Swego czasu szczególne umiejętności zdobył w ramach szkolenia w „Studium Fundacji Boscha”, które oferuje szkolnictwo wyższe od rządu niemieckiego, a także uczęszczał do „Centrum Ośrodka Doskonalenia Nauczycieli” w stolicy Polski.
Pod koniec XX wieku pracował jako nauczyciel fizyki i matematyki w szkole. Z czasem otrzymał stanowisko kuratora oświaty, w którym odniósł sukces i później awansował na stanowisko wiceministra edukacji narodowej w rządzie Hanny Suchockiej.
Kazimierz pracował w podobnych strukturach jeszcze przez kilka lat, aż do przyłączenia się do „Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego”. Ta partia akurat była wówczas bardzo popularna w Polsce, co wpłynęło na wzrost reputacji Marcinkiewicza. Następnie po raz pierwszy wszedł do polskiego parlamentu jako przedstawiciel partii „Prawo i Sprawiedliwość”.
O odznaczeniach i o tym, jak Marcinkiewicz został prezydentem Warszawy
W trakcie kształtowania swojej kariery politycznej „podróżował” z kilkoma ruchami politycznymi, ale nie zdradzał jednak wartości związanych głównie z prawicą i partii związanych z wiarą katolicką.
W 2005 roku cała władza w Polsce stopniowo przeszła w ręce braci Kaczyńskich, którzy po zwycięstwie ich partii w wyborach parlamentarnych zdecydowali się na powołanie na stanowisko premiera Kazimierza Marcinkiewicza. Po pewnym czasie jego miejsce zajął Jarosław Kaczyński. W 2005 roku Kazimierz był jednym z najwybitniejszych polskich polityków.
Latem 2006 roku premier Jarosław Kaczyński zaproponował Marcinkiewiczowi pełnienie obowiązków prezydenta stolicy Polski, na co ten się zgodził. Sprawował władzę tymczasowo, ponieważ stanowisko to było wakujące do następnych wyborów miejskich w związku z dymisją Mirosława Kochalskiego. Kazimierz Marcinkiewicz nie zdążył wprowadzić żadnych zmian w Warszawie. Podczas zaplanowanych wyborów samorządowych znany warszawski urzędnik dostał się do drugiej tury, ale ostatecznie przegrał z pierwszą kobietą prezydentem Warszawy, Hanną Gronkiewicz-Waltz.
W 2007 roku Kazimierz Marcinkiewicz odszedł z partii „Prawo i Sprawiedliwość”. Polskie media masowo informowały wówczas o możliwym konflikcie Kazimierza Marcinkiewicza z rodziną Kaczyńskich, ponieważ w kolejnych wyborach przekazał on swoje głosy wyborcze głównemu konkurentowi „Prawa i Sprawiedliwości” — opozycyjnej partii „Platforma Obywatelska”.
Później wraz ze swoimi kolegami Romanem Giertychem i Michałem Kamińskim utworzył instytucję socjologiczną zwaną „Instytutem Myśli Państwowej”. Kilka lat później został zapamiętany w swojej ojczyźnie dzięki udziałowi w charytatywnej walce bokserskiej w ramach „Collins Charity Fight Night”. Kazimierz miał okazję zmierzyć się z Rafałem Collinsem – walka zakończyła się remisem.
Kazimierz Marcinkiewicz w trakcie swojej bogatej kariery politycznej zdobył wiele nagród i odznaczeń. Najbardziej znane z nich to: Order Oficera Legii Honorowej Francji i Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Lubuskiego.
