W czasie II wojny światowej w Polsce działało wiele organizacji podziemnych. Starali się zniszczyć wroga na różne sposoby. Jedna z takich organizacji było Polskie Stowarzyszenie harcerskie Szare Szeregi — pisze strona warsawyes.com. W tym materiale omówimy bardziej szczegółowo ich działania.
Założenie
Organizacja Szare Szeregi została założona w Warszawie w 1939 roku podczas II wojny światowej. Inicjatorami tej organizacji byli harcerze, którzy postanowili stanąć w obronie własnego państwa. Ogólnie rzecz biorąc, Szare Szeregi była największą podziemną organizacją młodzieżową w Polsce.
W strukturze stowarzyszenie to dzieliło się na trzy grupy wiekowe, w szczególności na starszą grupę szturmową, średnią grupę bojową i młodszą. Początkowo przyjmowano tylko młodzież w wieku 17 lat i starszą, ale ze względu na duże zainteresowanie młodzieży postanowiono poszerzyć te granice. Pierwszym kierownikiem organizacji był Florian Marciniak. Pozostał na tym stanowisku do czasu aresztowania go przez Gestapo w 1943 roku. W 1944 roku organizacja liczyła ponad 15 tysięcy członków, w tym wśród nich były dziewczyny-skauci. Szare Szeregi, oprócz Warszawy, działały jeszcze w Radomiu, Gdyni, Krakowie i na Śląsku.
Główna działalność
Jednym z głównych zadań organizacji była drobna dywersja, a także działalność mająca na celu wzmocnienie psychiczne Polaków. Pierwszą akcją bojową było wyburzenie torów kolejowych koło Kraśnika, w ramach operacji Wieniec II. Wszystko to działo się w sylwestra od 1942 do 1943 roku. Skauci zdejmowali również Niemieckie flagi i rysowali na ścianach karykatury wyśmiewające wojska wroga.
W 1943 roku w ramach organizacji Szare Szeregi powstał słynny batalion „Zośka”. Został nazwany na cześć Tadeusza Zawadzkiego — dowódcy warszawskich grup desantowo-szturmowych. W skład batalionu wchodziła jednostka specjalna „Agat”, która z czasem przekształciła się w batalion „Parasol”. W czasie Powstania Warszawskiego Szare Szeregi aktywnie uczestniczyły w obronie stolicy Polski.
Również w tym okresie najmłodsi harcerze zorganizowali pocztę polową, bo z powodu wojny wiele polskich rodzin straciło ze sobą kontakt. Na ulicach miasta wisiało 40 skrzynek pocztowych, a nieletni listonosze, często ryzykując życiem, próbowali dostarczyć pocztę do adresatów. Codziennie mogli rozwozić od 3 do 6 tysięcy przesyłek. Była to ważna misja skupiająca wiele polskich rodzin. Było to jedyne źródło informacji, gdzie warszawiacy mogli dowiedzieć się o losach swoich bliskich.
W czasie Powstania Warszawskiego batalion „Zośka” uwolnił więźniów z niemieckiego obozu koncentracyjnego. Stał się również jedyną jednostką, która w tym okresie przebiła się na lokacje od Starego Miasta do centrum miasta, a tym wojskowym udało się zdobyć dwa niemieckie czołgi.
Organizacja Szare Szeregi została rozwiązana w 1945 roku, kiedy do Warszawy wkroczyła Armia Radziecka. Członkowie tego stowarzyszenia mieli trudności z rozstaniem po tak wielu wydarzeniach. Walczyli razem ze wspólnym wrogiem i nie pozostawiali nadziei na własne zwycięstwo. Niestety okoliczności potoczyły się inaczej. Wielu skautów zostało aresztowanych i wysłanych do obozów koncentracyjnych.
Większość z tych, którzy przeżyli wszystkie próby w obozach, wróciła do Warszawy po ii wojnie światowej. Próbowali wznowić swoją działalność harcerską, jednak ówczesna polityka nie pozwalała na to w pełni. Dlatego harcerze mieli tylko wspierać się nawzajem i pisać wspomnienia z wydarzeń Powstania Warszawskiego.
Ogólnie rzecz biorąc, wkład podziemnej Warszawskiej organizacji Szare Szeregi był nieoceniony. Młodzież Stołeczna nie bała się stanąć w obronie własnego państwa, bo walczyła o wolność, o własną przyszłość i o ideę.