Historia tego urzędnika zaczyna się, jakby nie patrzeć, zdecydowanie poza dziedziną polityki. Jacek Cichocki jest socjologiem. Dobrze orientował się w historii i gospodarce Europy Wschodniej, po czym dołączył do służby w polskim rządzie. Więcej o pełnej biografii warszawskiego polityka, o tym gdzie rozpoczęła się jego kariera i jak się rozwijała, o działalności partyjnej i odznaczeniach, przeczytasz na warsawyes.com.
Początek i kształtowanie się kariery politycznej
Jacek Cichocki urodził się 17 grudnia 1971 roku. Warszawski chłopiec wraz z rówieśnikami uczęszczał do miejscowej szkoły, a następnie rozpoczął studia w najsłynniejszej uczelni w stolicy Polski. Uzyskał tytuł licencjata na Wydziale Socjologii i Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego.
Przyszły słynny socjolog zdobywał praktyczne doświadczenie najpierw w Fundacji Batorego i Klubie Inteligencji Katolickiej, a później dołączył do Ośrodka Studiów Wschodnich. Na początku XXI wieku, w związku z tragiczną śmiercią dyrektora tej ostatniej instytucji, Jacek Cichocki musiał przejąć jego kierownictwo. Ogólnie w okresie współpracy z Ośrodkiem Studiów Wschodnich warszawiak otrzymał dużą wiedzę, która w przyszłości ukształtowała jego kierunek polityczny i rozumienie krajobrazu geopolitycznego w Europie Wschodniej. Jacek aktywnie badał wydarzenia socjologiczno-ekonomiczne w historii Związku Radzieckiego, w szczególności regionów Kaukazu i Azji Centralnej. Jednocześnie pracował w dziale badawczym takich państw postkomunistycznych jak Ukraina, Białoruś, Estonia, Litwa i Łotwa.
Jesienią 2007 roku, po ponad sześciu latach współpracy z Ośrodkiem Studiów Wschodnich, dyrektor Cichocki opuścił tę instytucję. Warszawiak zdecydował się na ten trudny krok po otrzymaniu zaproszenia od polskiego rządu.
Na początku 2008 roku były socjolog rozpoczął karierę polityczną jako sekretarz stanu w Kancelarii Premiera Donalda Tuska. Jednocześnie nadal kierował Kolegium ds. Służb Specjalnych przy Radzie Ministrów.

Rozwój kariery i odznaczenia polityka
W 2011 roku Jacek Cichocki otrzymał nowe stanowisko w rządzie, zostając Ministrem Spraw Wewnętrznych. Po pewnym czasie warszawiak całkowicie kierował Agencją Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencją Wywiadu i Centralnym Biurem Antykorupcyjnym w Polsce. Jedyną strukturą, której Cichocki nie mógł kontrolować, był Kolegium ds. Służb Specjalnych.
Pod koniec zimy 2013 roku Jacek Cichocki zrezygnował ze stanowiska Ministra Spraw Wewnętrznych. Po pewnym czasie rozpoczął pracę jako minister-członek Rady Ministrów, a także jako szef Kancelarii Donalda Tuska i przewodniczący Komitetu Stałego Rady Ministrów.
Gdy na czele nowego polskiego rządu stanęła polityk Ewa Kopacz, pozostawiła warszawiaka na jego stanowisku. Jednak Cichocki z czasem i tak zrezygnował z obecnego miejsca pracy.
Przez kolejne pięć lat aktywnie współpracował z rodzimą uczelnią w stolicy Polski, gdzie pomagał w tworzeniu projektu cyfrowego. Do polityki wrócił dopiero po zaproszeniu go na szefa sztabu kampanii Szymona Hołowni. Kiedy Hołownia przegrał wybory prezydenckie, Cichocki nadal kontynuował współpracę z nim. Obecnie nadal pracują nad realizacją projektu „Polska 2050”.
Były warszawski urzędnik dokładał wszelkich starań, aby stać się aktywnym uczestnikiem życia politycznego, co ostatecznie zaowocowało objęciem wysokich stanowisk. Swego czasu Prezydent Lech Kaczyński odznaczył Jacka Cichockiego Złotym Krzyżem Zasługi, jednym z najsłynniejszych polskich odznaczeń, za wyjątkowy wkład w rozwój obszaru bezpieczeństwa Państwa.
