wtorek, 17 lutego, 2026

Historia ratusza warszawskiego

W Warszawie jest wiele ciekawych miejsc, które warto odwiedzić gościom. Ratusz jest jednym z nich i jest uważany za najstarszy budynek w Warszawie. Pod koniec XIX wieku Tadeusz Kościuszko ogłosił powstanie przeciwko armii rosyjskiej z balkonu ratusza, donosi strona warsawyes.com. W tym artykule opowiemy więcej o historii ratusza w Warszawie.

Pojawienie się

W XIX wieku warszawski ratusz nazywany był Pałacem Książąt Jabłonowskich. W 1817 roku budynek ten został po raz pierwszy wykorzystany do celów publicznych. Znajduje się on na Rynku Głównym Starego Miasta. Na przestrzeni dziejów miejsce to odgrywało ważną rolę w życiu mieszkańców miasta. Niegdyś na tym placu odbywały się targi, na których warszawiacy mogli kupić wszystko, czego potrzebowali. 

W XVIII wieku budynek został przekształcony w ratusz według planu architekta Jana Duranda. Ratusz został zbudowany w stylu wczesnoklasycystycznym. Wcześniej Warszawa posiadała drewniany ratusz zbudowany w XIV wieku. Został on później zniszczony przez pożar, więc lokalne władze zdecydowały się na budowę murowanego budynku. Pod koniec XIX wieku do obecnego ratusza został dobudowany dawny Dom Łagiewnickich, rozbudowując tym samym administrację publiczną.

Współczesność

Obecny warszawski ratusz zajmuje powierzchnię 155 tysięcy stóp kwadratowych. Budynek ma trzy kondygnacje i wysoką wieżę. Na fasadzie wisi zegar, który od kilku wieków ułatwia życie mieszkańcom Warszawy. Uwagę mieszkańców i turystów przyciąga również dekoracja budynku, na którą składają się pilastry, płaskorzeźby i różnego rodzaju rzeźby.  Ratusz składa się z dwóch części – Urzędu Miasta i Komisariatu Policji. W budynku frontowym mieści się administracja z biurem prezydenta Warszawy. Znajdują się tam również sale na oficjalne przyjęcia, sale aukcyjne i sale konferencyjne. Na terenie ratusza znajduje się sześć dziedzińców.

W tym budynku znajduje się sala Aleksandrowska, która jest zwykle używana do wieczornych balów, wykładów i różnych wydarzeń publicznych. Sala ta jest uważana za jedną z najbardziej przestronnych w mieście. Zajmuje centralną część ratusza na pierwszym i drugim piętrze, a także otrzymuje dużo światła dzięki 36 oknom. W sali tej przechowywanych jest wiele rzadkich przedmiotów, w tym świeczniki, kandelabry, marmury, konsole i renesansowe rzeźby. 

Do Sali Aleksandrowej przylega mniejsze pomieszczenie zwane salą feldmarszałka Hrabiego. Pokój ten jest ozdobiony wieloma freskami i listwami. Służy głównie do przeprowadzania aukcji. Sala ta jest również popularnie nazywana salą portretową, ponieważ przechowywane są tu 23 portrety. W szczególności takich wybitnych postaci jak Jan Dekert, król Stanisław August, książę Józef Poniatowski, Jacek Małachowski itp. 

Jednym z najbardziej znanych symboli Warszawy jest wieża Ratusza, która ma 66 metrów wysokości. Znajduje się tam również taras widokowy z niesamowitym widokiem na miasto. 

Ogólnie rzecz biorąc, warszawski ratusz jest ważnym miejscem w historii stolicy Polski. Jest symbolem władzy i rządu. Przez wieki podejmowano i nadal podejmuje się tu ważne decyzje. W średniowieczu przed warszawskim ratuszem odbywały się publiczne egzekucje. Później na placu przed administracją państwową umieszczono fontannę z pomnikiem syrenki, stworzoną przez polskiego rzeźbiarza Konstantego Hegla.

Podczas II wojny światowej część budynku została uszkodzona. Niestety nigdy nie została odbudowana. W 2024 roku w budynku Ratusza działa Muzeum Historii Warszawy. Wielu turystów lubi odwiedzać to miejsce, ponieważ znajduje się tam wiele ważnych eksponatów, które pomagają poznać historię Polski i miasta. 

.......