W ciągu XX wieku Komunistyczna Partia pojawiła się w polityce wielu krajów, w tym Polski. Partia aktywnie działała w stolicy Polski – pisze warsawyes.com. W tym artykule omówimy bardziej szczegółowo działalność Komunistycznej Partii na terenie Polski.
Pojawienie się partii
W 1918 roku Polska odzyskała niepodległość. Sześć tygodni po tym ważnym wydarzeniu w jednym z warszawskich budynków odbył się zjazd dwóch polskich partii. W trakcie dyskusji politycy postanowili zjednoczyć się w jedną siłę polityczną, jaką jest Komunistyczna Partia. Ciekawostką jest to, że na tym zjeździe członkowie partii nie uznali niepodległości Polski i potraktowali to wydarzenie dość radykalnie.
Polityka Komunistycznej Partii Polski była dość specyficzna, gdyż opierała się na wsparciu rewolucji bolszewickiej i rządów w Rosji. Uczestnicy zjazdu wierzyli także, że rewolucja zwycięży w Niemczech, a później wybuchnie na cały świat. Komuniści uważali, że po zwycięstwie rewolucji światowej takie kwestie jak niepodległość Polski, granice, ustrój państwa, siły zbrojne itp. powinny stać się zupełnie nieistotne.
W 1919 roku Komunistyczna Partia Polski liczyła ponad osiem tysięcy członków. Według niektórych obliczeń ustalono, że w okresie międzywojennym liczba uczestników tej siły politycznej wynosiła od 5 do 16 tysięcy osób. Przeważali przedstawiciele pochodzenia niepolskiego, w tym Żydzi, Ukraińcy i Białorusini. Polacy stanowili około 40 procent składu partii.
Działalność
Przedstawiciele Komunistycznej Partii Polski aktywnie wspierali zasady bolszewizmu. W 1919 roku komuniści dyskutowali o możliwości rewolucji na terenie Polski. Nie udało się jednak wcielić w życie tego pomysłu. W 1920 roku w wyniku aresztowań politycznych i poboru do wojska wpływy Komunistycznej Partii Polski osłabły. Jest oczywiste, że mieszkańcy Warszawy w tym okresie nie byli zaangażowani w ruchy polityczne.
Najbliżej władzy komuniści znaleźli się w Warszawie, kiedy Armia Czerwona zajęła Białystok. Następnie przedstawiciele Komunistycznej Partii Polski poparli przewrót majowy Piłsudskiego, mając nadzieję na rozpoczęcie wojny domowej w Polsce. Po pewnym czasie w Warszawie wydarzenie to nazwano błędem majowym, gdyż po dojściu do władzy Piłsudski kontynuował aresztowania polskich komunistów. Stały się bardziej masowe niż wcześniej.
Do 1937 roku Komunistyczna Partia w Warszawie zajmowała się głównie agitacją Polaków, a także pełniła rolę szpiegowską. Prawdopodobnie mieli przeczucie dotyczące wybuchu II wojny światowej. Pod koniec lat 30. XX wieku polski wywiad skutecznie infiltrował komunistyczne szpiegostwo, co uniemożliwiło realizację wielu planów. O tym dowiedział się również Stalin, który później nakazał aresztować wszystkich polskich przedstawicieli przebywających na terytorium ZSRR. Stracił także zaufanie do Komunistycznej Partii Polski, więc została ona rozwiązana. Tym samym w 1938 roku przestała istnieć komunistyczna siła polityczna w Warszawie.
Po II wojnie światowej Komunistyczna Partia kontynuowała swoją działalność w Polsce, choć już nie tak jawnie, jak wcześniej. W 1947 roku prezydentem Polski został Bolesław Bierut, były komunista, a później agenta NKWD. Za jego panowania rozpoczęła się sowietyzacja w Warszawie i innych miastach Polski. Towarzyszył jej terror, obejmujący nacjonalizację przemysłu i wywłaszczanie prywatnych działek o powierzchni ponad 50 hektarów.