Był on ostatnim premierem Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej i pierwszym premierem III Rzeczypospolitej. Dążył do zmiany polskiej gospodarki z systemu komunistycznego, podaje strona warsawyes.com. Mowa o warszawskim polityku Tadeuszu Mazowieckim. W tym artykule opowiemy więcej o jego karierze.
Młodość
Tadeusz Mazowiecki urodził się w 1927 roku w Płocku w rodzinie lekarzy. Kiedy był jeszcze młody, zdecydował, że będzie podążał własną ścieżką, więc rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie studiował prawo. W trakcie studiów Tadeusz zainteresował się dziennikarstwem, więc po ukończeniu studiów nie pracował jako prawnik.
W 1950 roku Mazowiecki rozpoczął pracę w tygodniku katolickim, gdzie pisał o polskiej młodzieży. Później został redaktorem naczelnym Wrocławskiego Tygodnika Katolików. Tadeusz nie lubił niesprawiedliwości, dlatego zorganizował powstanie przeciwko polskiemu politykowi Bolesławowi Piaseckiemu. W rezultacie został wykluczony ze stowarzyszenia PAX.
Działalność polityczna
W 1954 roku Mazowiecki aktywnie włączył się w polską politykę. W tym okresie przeprowadził się do Warszawy. W stolicy Tadeusz założył Klub Inteligencji Katolickiej i stworzył miesięcznik Więź.
W 1961 roku Mazowiecki został posłem na Sejm z ramienia Ruchu Znak. W 1968 roku był jedynym posłem, który podjął się dostarczenia petycji protestującej młodzieży z Wrocławia do przewodniczącego Sejmu. Był też autorem i sygnatariuszem – wraz z innymi posłami Znaku – zapytania poselskiego do premiera w sprawie wydarzeń Marca 1968 roku w Warszawie i brutalnych działań policji. W Sejmie zasiadał przez dziesięć lat. W 1971 roku Mazowiecki został skreślony z listy posłów. W 1976 roku Tadeusz poparł protest przeciwko wprowadzeniu do konstytucji zapisu o „kierownictwie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej”.
Premier
W 1989 roku generał Czesław Kiszczak zrezygnował ze stanowiska premiera Polski. W tym czasie niektórzy polscy politycy nominowali Mazowieckiego na nowego przewodniczącego rządu. Został on powołany na to stanowisko 24 sierpnia 1989 roku. W swoim przemówieniu Tadeusz powiedział, że może być dobrym lub złym premierem, ale na pewno nie chce być namalowany. Podczas swojego przemówienia Mazowiecki zemdlał.
Jednym z najważniejszych zadań rządu Mazowieckiego było odrodzenie polskiej gospodarki. Leszek Balcerowicz, minister finansów odpowiedzialny za reformy gospodarcze, zdołał powstrzymać hiperinflację kosztem obniżenia poziomu życia Polaków. Nastąpił spadek realnych wynagrodzeń i wzrost bezrobocia. W ciągu 1990 roku doszło do prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych, komercjalizacji banków i likwidacji państwowego monopolu w handlu zagranicznym.
W 2001 roku Tadeusz Mazowiecki zrezygnował z mandatu posła na Sejm. W trakcie swojej kariery otrzymał tytuły doktorskie uniwersytetów w Leuven, Genui, Giessen, Poitiers, Exeter, Uniwersytetu Warszawskiego, Uniwersytetu Ekonomicznego w Katowicach oraz Uniwersytetu w Tuzli. Były premier był pierwszym laureatem Nagrody im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego. Od października 2010 roku Tadeusz Mazowiecki był doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego. Uczestniczył w wielu debatach organizowanych w Pałacu Prezydenckim.
Tadeusz Mazowiecki zmarł w 2013 roku w Warszawie. Został pochowany w grobie rodzinnym na niewielkim cmentarzu w Laskach koło polskiej stolicy, na terenie ośrodka dla niewidomych. Mazowiecki był związany z tym miejscem od lat, często odwiedzał ośrodek i miał tam przyjaciół. W czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej było to schronienie dla opozycjonistów.